Test sonuçlarında da görüldüğü gibi ürün %100′lük derişimde kullanılan mikroorganizma türlerine etkilidir.
Test sonuçlarının üzerine tıklayarak “Açıklama” bölümünden bilirkişi bulgularını ve detaylarını ayrıntılı olarak görebilirsiniz.
Kullanılan Mikroorganizmalar
- Escherichia coli (E.coli)
- Staphylococcus aureus (S.aureus)
- Pseudomonas aeruginosa (P.aeruginosa)
- Enterococcus hirae (E.hirae)
Testlerde Kullanılan Mikroorganizmalar Açıklamaları
Escherichia coli (E.coli)
Genelde E. coli kısaltması ile veya koli basili olarak bilinen Escherichia coli (okunuşu Eşerişiya koli), memeli hayvanların kalın bağırsağında yaşayan bakteri türlerinden biridir. Normalde bağırsakta yaşadığı için, E. coli ‘nin çevresel sularda varlığı dışkı kirlenmesinin bir belirtisidir.
E. coli, pediyatrist ve bakteriyolog olan Theodor Escherich tarafından bebek dışkılarında keşfedilmiştir ve adını ondan alır; coli, “kalın bağırsaktan” demektir. E. coli, genel olarak bakteri biyolojisinin anlaşılması amacıyla üzerinde sıkça çalışılmış bir model organizma olmuştur. Canlılar arasında hakkında en fazla şey bilinen organizma olduğu söylenebilir.
İnsanın bir günde dışkı yoluyla vücudundan geçen E. coli bakteri sayısı 100 milyar ila 10 trilyon arasındadır. Dışkıyı oluşturan bakteriler başlıca anerobik bakterilerdir, seçmeli anerobik E. coli hücrelerinin sayısı diğer bakteri türlerinin binde biri dolayındadır. Başka hayvanlarda etkisiz olan bazı E. coli tipleri insana bulaştıklarında hastalık yapabilirler. Bunların en ünlüsü sayılan O157:H7 adlı serotip kanlı ishale ve ölüme yol açabilir.
E. coli, normal bağırsak florasına aittir, biyolojik sınıflandırmada da bağırsaklarda yaşayan bakterilerden oluşan enterik bakteriler ailesinde yer alır. Bakteri çubuk şeklinde olup, boyutları 1-2 µm uzunluğunda ve 0.1-0.5 µm çapındadır.
E. coli Gram-negatif bir bakteri olduğundan endospor oluşturmaz, pastörizasyon veya kaynatma ile ölür. Memeli hayvanların bağırsaklarında büyümeye adapte olmuş olduğu için en iyi vücut sıcaklığında çoğalır.
Escherichia coli Hastalıktaki Rolü
Bağırsak florasının normal bir üyesi olan E. coli ile konak organizma arasında uyumlu bir ilişki olduğundan bakteri normalde hastalık yapmaz. Ancak, ortama geçmesi halinde, ki bu aynı organizmada başka bir organ olabilir (idrar yolu enfeksiyonu ile mesaneye geçmek gibi) veya başka bir konak organizmanın bağırsağı olabilir, E. coli bir hastalık etmeni olabilir. Bazı E. coli tipleri içinde bulundukları hayvan için zararsız olmalarına rağmen insana geçtiklerinde hastalık yapabilirler. Bu hastalıklar arasında başlıca ishalli hastalıklar olmakla beraber idrar yolu enfeksiyonları, menenjit, peritonit, mastit, septisemi ve gram-negatif pnömoni de sayılabilir. E. coli ‘nin, tavuk, dana ve başka hayvanlarda da hastalık yapabildiği gösterilmiştir.
E. coli içinde hastalık yapan pek çok tipi vardır. Bunlar hasta ettikleri dokular ve hastalık mekanizmalarına bağlı olarak aşağıdaki “patotip” olarak gruplandırılırlar:
İshalli hastalıklar
İshalli hastalıklara neden olan E. coli tipleri aşağıdaki gruplara ayrılırlar:
- Enterotoksijen E. coli (ETEC) tipleri, enterotoksin üreterek hastalık yapar. Çeşitli toksinler vardır, bazıları bağırsak mukozasına zarar veren sitotoksik enterotoksinlerdir, bazıları bağırsak hücrelerinin su ve elektrolit salgılamalarına neden olan sitotonik enterotoksinlerdir.
- Enteroinvazif E. coli (EIEC) tipleri, doku hücrelerinin içine girip çoğalırlar. Bunun yol açtığı enflamasyon tepkisi doku hasarını artırır.
- Enteropatojenik E. coli (EPEC) tipleri dokuya sıkıca bağlandıktan sonra bir enflamasyon reaksiyonu oluştururlar. Toksin salgılayarak değil, hücre içi sinyalizasyona etki ettikleri için ishale yol açtıkları düşünülmektedir.
- Enterohemorajik E. coli (EHEC) Bu grupta olanlar Enteropatojenik özellikler taşımaya ilaveten Şiga toksinleri salgılar. Bu gruba ait olanların en ünlüsü E. coli O157:H7′nin yol açtığı hastalık hemorajik kolit olarak adlandırılır. İshal az sulu, bol kanlı ve mukuslu olur.
- EnteroAggregatif E. coli (EAEC), bağırsak epiteline bağlanıp tuğla gibi dizilmiş bakteriler şeklinde görünür. Bu gruba has bakterilerin salgıladığı toksinler mukozaya zarar verip kronik ishale yol açarlar.
- Diffusely Adherent E. coli (DAEC), bir yaştan küçük çocuklarda ishale yol açar. Özelleşmiş fimbiralar sayesinde seyrek bir şekilde epitele bağlanırlar ve hücre içi sinyal mekanizmasını etkinleştiriler. Bu grup hakkında az şey bilinmektedir.
İdrar yolu enfeksiyonu
- Uropatojenik E. coli (UPEC) İdrar yolu enfeksiyonlarının %90′ının nedenidir. Bu E. coli tipleri idrar yolu epitel hücrelerine özellikle bağlanabilen fimbriumlara sahiptir. Kadınların üretrasının erkeklerinkinden daha kısa olması nedeniyle bu enfeksiyon kadınlarda daha sıkça görülür. Dışkıdan gelen bakteri genelde cinsel ilişki sonucu idrar yoluna girer, bakteriler üretrayı tırmanıp mesaneye ulaşırlar. Mesane enfeksiyonuna sistit denir, tedavi edilmediğinde böbrek yangısına (piyelonefrit) dönüşebilir.
E. coli ‘nin LT eksotoksininin şematik gösterimi. B altbirimi (mavi) hücre zarında bulunan glikolipit reseptörlere bağlanır (bunlar resmin alt tarafında şeker molekülleri olarak gösterilmiştir). A altbirimi (pembe) hücre içine (resmin altına doğru) girip G proteinlerine bir ADP-riboz molekülü bağlayarak onları çalışmaz hale getirir. Bunun sonucu hücre dışarı doğru çok miktarda su pompalamaya başlar.
Laboratuvar deneylerin de Gözlemlediğimiz üzere Siva Derm Kolloidal Gümüş Suyu Escherichia coli (E.coli) bakterisine Etkilidir. 0,05 ml(500 microlitre) denemelerinde 24 saatte etki göstermiş ve aynı zamanda stabillirliğini de korumuştur.
Staphylococcus aureus (S.aureus)
Stafilokoklar (Yunancada stafil, üzüm salkımı ; koko ise granül anlamına gelir.) Gram-pozitif Bakterilerin bir cinsidir. Mikroskop altında yuvarlak üzüm taneleri gibi görünürler. Stafilokok cinsinin 31 türü vardır. İnsan cildi ve mukoz membranları ile diğer organizmaların yüzeyinde bulunurlar. Tüm dünyada rastlanan ve toprakta bulunan mikroorganizma floras ufak bir kısmını oluştururlar. 
Staphylococcus aureus Hastalıktaki Rolü
Stafilokoklar insanlar ve diğer hayvanlarda toksin üretmek veya işgal etme yoluyla geniş bir çeşitlilikte hastalıklara yol açabilirler. Stafilokok toksinleri gıda zehirlenmesi durumlarında ana etkendir. Bakteri uygun olmayan şartlarda saklanan yiyeceklerde ürer. Pişirme süreci onları öldürse de, enterotoksinler ısıya dayanıklıdır ve dakikalarca kaynamaya bile dayanabilirler. Stafilokoklar daha çok su içeriği az olan peynir ve salam, sucuk gibi gıdalarda ürerler.
Patojenik türlerinden birisi de yaralarda enfeksiyona yol açabilen Staphylococcus aureusdur. Bu bakteri kuru yüzeylerde yaşar ve geçirgenliği arttırır. Bu türden olan Metisiline-Dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) hastaneden kazanılan enfeksiyonlarda ana etken olmuştur ve de toplumdan kazanılan enfeksiyonlarda ortaya çıkışı ve sıklığındaki artışı sonucu bu özelliği anlaşılmıştır. S. aureus ayrıca toksik şok sendromuna da neden olabilmektedir. 1980′ler boyunca bazı tamponlar S. aureus’un hızla üremesine yol açmış ve bu şekilde kana karışan toksinler salınmıştır. Herhangi bir S. aureus enfeksiyonu stafiokokal haşlanmış cilt sendromuna yol açabilir. Bu durum ise derinin kana karışan ekzotoksine verdiği reaksiyon ile oluşur. Ayrıca Piyemi diye adlandırılan bir çeşit septisemiye de yol açabilir.
Evcil köpek ve kedilerin cildine yerleşip zaman zaman onları enfekte eden ve koagülazpozitif olan stafilokok türü bakteri ise Staphylococcus intermedius’dur. Bu organizma da çoklu bakteri direnci oluşturabilen genetik materyali taşır. Nadiren insanlarda zoonoz denilen deri hastalığına yol açar.
S. epidermidis, bir koagülaz-negatif stafilokok türüdür ve cilt üzerinde doğal olarak bulunması yanında santral venöz kateter takılı hastalarda ciddi hastalıklara yol açabilir.
Geçmiş yıllarda S. lugdunensis, S. schleiferi, ve S. caprae gibi bazı diğer Stafilokok türlerinin de insanlarda enfeksiyona yol açtığı saptanmıştır.
Stafilokoklar parmak uçlarında da bulunabilirler.Genelllikle işaret ve başparmakta felon adlı hastalığa yol açarlar ve bu durum diğer birçok stafilokok enfeksiyonu gibi çok acı vericidir. Çoğu S. aureus penisiline karşı dirençli olup , ancak vancomisin ve nafsilin türü antibiyotikler çoğunda etkili olabilmektedir.
Stafilokokların Genel Özellikleri
- Stafilokoklar yuvarlak şekilli, gram pozitif mikroorganizmalardır.
- Katı besi yerlerinde üzüm salkımı şeklinde kümeler oluşturmuş şekilde görülürler.
- Kamçısız, hareketsiz, sporsuz, ve kapsülsüz mikroorganizmalardır.
- 37 °C de aerob ya da fakültatif anaerob ortamlarda kolayca üretilebilirler.
- Sıvı besi yerlerinde değişik derecelerde bulanıklık oluşturarak ürerler.
- Katı besi yerlerinden kanlı agarda ise patojenik olan türleri hemoliz olarak ürerler.
- Stafilokoklar DNA/DNA ilişkileri ve fenolipik karakterlerine göre S.epidermis, S.saprophyticus, S.simulans, S.seivri ve S.aures olarak ana gruplara ayrılmışlardır.
- Koagulaz özelliği pozitif olan Stafilokoklar patojen olarak nitelendirilirler.
